Vanwege de kredietcrisis moest ik een paar maanden geleden afscheid nemen van mijn werkgever, Océ. Tijdens mijn zoektocht naar een nieuwe baan hoorde ik van het opzetten van een kenniswerkersregeling door Senternovem, NWO en het ministerie van EZ. Groot was mijn verbazing toen bleek dat mensen die al zijn ontslagen en in de WW zitten, zijn uitgesloten van deelname. En dat is nog niet eens het ergste.
Doordat onderwijs- en onderzoeksinstituten nu overspoeld raken met ’goedkope‘ arbeidskrachten (die nog net wel in dienst zijn van een bedrijf), dreigen ik en mijn lotgenoten buiten de boot te vallen. Het moge duidelijk zijn: dit voelt als discriminatie. Tegen iemand die tegen nultarief kan werken, kan ik niet opboksen. De regeling blokkeert bovendien de weinige plekken die bij het bedrijfsleven zijn te vergeven. Door deze regeling ’kost‘ het bezetten van een plek slechts 10 procent van de loonkosten.
Het zou mij – en met mij mogelijk vele anderen – enorm helpen als de WW-clausule wat coulanter zou worden geïnterpreteerd. Ik zie twee mogelijke oplossingen. Bedrijven nemen de ontslagen kenniswerkers terug in dienst en krijgen de resterende 10 procent gesubsidieerd. Waarschijnlijk zijn velen van hen bereid een deel van hun salaris in te leveren zodat het zelfs kostenneutraal kan. Na de overbruggingsperiode van anderhalf jaar kunnen alle partijen bekijken of ze weer gewoon in dienst kunnen of dat ze alsnog op zoek moeten naar ander werk.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.