C.D. vraagt:
Onlangs heb ik gesolliciteerd naar de functie van R&D-directeur bij een elektronicafabrikant. De gesprekken met het management verliepen soepel, de positie was uitdagend en er was absoluut een ’klik‘. Alleen bij de projectmanager in de tweede ronde kreeg ik geen goed gevoel. Hij benadrukte maar steeds dat het organisatorische niveau bij het bedrijf laag ligt (’Het is een puinhoop.‘) en dat het een groot contrast is met de multinational waar ik momenteel werk. Voordat het onderhoud ten einde was, vertrok hij al, naar verluidt naar een dringende afspraak. Nadat het gesprek met zijn collega beëindigd was, zag ik hem echter met een broodje in de fabriek lopen. Blijkbaar was hij niet erg geïnteresseerd. Het probleem is dat ik veel met hem zal moeten samenwerken.
Het bedrijf is namelijk net overgestapt naar een projectorganisatie, waardoor de projectmanager een grotere rol krijgt en zelfs in het managementteam zit. Ik heb slechte ervaringen met dit model. Wanneer projectmanagement niet rapporteert aan het R&D-management komt dit neer op ’design for disaster‘. Dat is vragen om problemen. Het is een gevoelskwestie, maar ik denk niet dat ik hier aan moet beginnen. Wat vindt u ervan?
De headhunter antwoordt:
Wanneer je gaat praten voor een nieuwe baan zet je alle communicatiekanalen open. Je probeert een zo positief mogelijk beeld van jezelf over te brengen en verzamelt alle informatie die relevant is om te kunnen beoordelen of dit de juiste stap voor jou is. Je hebt een aantal gesprekken met de belangrijkste mensen in de organisatie gehad en kennelijk heeft één gesprek je aan het denken gezet. Door je ervaringen uit het verleden heb je een slecht gevoel overgehouden.
Wanneer je nuchter kijkt naar de feiten, is er niet veel aan de hand. Wat de projectmanager je vertelde over de verschillen op het organisatorische niveau is misschien een beetje overtrokken, maar het heeft wel een kern van waarheid. En eerlijk gezegd zijn er zeer plausibele redenen denkbaar voor ’het broodje‘. Was het niet lunchtijd?
Wanneer dit gesprek van veertig minuten en jouw indruk van ’het broodje‘ voor jou genoeg reden zijn de baan af te zeggen, dan vind ik dat niet sterk. Je hebt geen enkele actie ondernomen te achterhalen of je indruk juist was, en je baseert je beslissing op een vooroordeel. Doe je dat wel vaker? Dat is een punt waar je echt aan zult moeten werken. Ik kan me niet voorstellen dat je hier niet al eens eerder tegenaan bent gelopen.
Het volgende punt waar je niet gelukkig mee bent, is het feit dat in het bedrijf gekozen is voor een projectorganisatie. Je hebt hier slechte ervaringen mee, schrijf je. Maar welk organisatiemodel je ook gebruikt, er is altijd wel iets op aan te merken. Het model waarvoor het bedrijf heeft gekozen, werkt voortreffelijk in tal van ondernemingen. Waar het echter op aankomt, is dat het al dan niet slagen van dit en alle andere modellen voor de volle 100 procent afhankelijk is van de wil en inzet van alle mensen in de organisatie. Dat betekent dat je bereid moet zijn je als teamspeler op te stellen en je eigen trots en persoonlijke belangen op het tweede plan te zetten om gezamenlijk het doel te halen. Ik heb de indruk dat dit voor jou wel eens een probleem zou kunnen zijn.
Resumerend sta ik achter je beslissing: je hebt jezelf en het bedrijf behoed voor een vergissing.
