K.S. vraagt:
Na mijn promotie en een carrière als chiparchitect van meer dan tien jaar in Nederland heb ik een jaar geleden een functie geaccepteerd bij een groot technologiebedrijf in Duitsland. De baan voldoet echter niet aan mijn verwachtingen en de cultuur bevalt mij minder goed. Daarom ben ik nu op zoek naar een nieuwe werkomgeving.
Het afgelopen jaar heb ik met verschillende bedrijven in Nederland contact gehad, maar om uiteenlopende redenen zijn we niet tot een akkoord gekomen. Het aangeboden salaris voldeed in een aantal gevallen niet aan mijn verwachtingen en ook kreeg ik enkele keren een jaarcontract aangeboden. Op mijn salaris wil ik niet inleveren en voor een internationale verhuizing vind ik een vast dienstverband een noodzakelijke voorwaarde.
Op dit moment ben ik in gesprek met een bedrijf dat werkt aan een interessante en veelbelovende technologie. Mijn ervaring lijkt hier perfect op aan te sluiten en qua beloning ziet het er interessant uit. Ook het geboden perspectief spreekt mij aan, omdat ik de ambitie heb een team te leiden. Het gesprek over de vorm van het contract verloopt echter niet helemaal naar wens. De manager die ik aan de telefoon had, stelde dat een jaarcontract vast bedrijfsbeleid is voor nieuwe medewerkers. Ik heb toen duidelijk aangegeven dat dit voor mij niet acceptabel is.
Enkele dagen later kreeg ik een e-mail waarin staat dat ze eerst persoonlijk met mij kennis willen maken voordat ze de mogelijkheid van een vast contract willen bespreken. Dit is echter niet voldoende voor mij om te gaan praten. Hebt u nog alternatieven?
De headhunter antwoordt:
Alternatieven zijn er natuurlijk altijd, maar of die wel aan je eisen voldoen, is maar de vraag. Bedenk wel dat het bedrijf waar je nu mee in gesprek bent een van de eerste partijen is die financieel kan bieden wat je vraagt. De markt overziende lijkt mij dat je daar zorgvuldig mee moet omspringen; anders kan het lang duren voor je weer terug bent in Nederland.
Het is vervelend dat de 30 procent-belastingregel niet meer op jou van toepassing is. Je vorige werkgever wilde je het verschil echter niet betalen en daarom ben je naar Duitsland gegaan. De alternatieven waren op dat moment niet aantrekkelijk of onbereikbaar: de koersdaling van de Britse pond en de brexit maken de UK een stuk minder appetijtelijk en door Trump is het voor jou vrijwel onmogelijk geworden om te werken in de VS. Maar in Duitsland spreekt niet iedereen Engels en dat maakt je leven daar zonder meer gecompliceerder.
In Nederland is het gebruikelijk te beginnen met een jaarcontract, al zullen veel bedrijven een uitzondering maken voor schaarse hoogopgeleide experts. In zoverre wekt het beleid van de partij waar je mee in gesprek bent wel enige verbazing. Ze zeggen dit te doen omdat ze opzien tegen ‘het gedoe’ als ze een vergissing hebben gemaakt bij de selectie.
Maar juist bij tijdelijke contracten is het lastig de arbeidsrelatie tussentijds te beëindigen. Eigenlijk kan dit alleen met wederzijds goedvinden. Het is mogelijk een opzegbeding op te nemen in de arbeidsovereenkomst, maar in dat geval moet bij een voorgenomen ontslag een gemotiveerde aanvraag worden ingediend bij de kantonrechter of het UWV. Bovendien kan de werknemer dan gemakkelijker tussentijds opzeggen, ook als de werkgever dat niet wil.
Al met al goede argumenten om toch in te gaan op de uitnodiging eens kennis te maken met die potentiele nieuwe werkgever, lijkt mij.
