R.V. vraagt:
Vorig jaar tijdens het hoogtepunt van de crisis heeft mijn bedrijf stevig moeten reorganiseren. De Belgische vestiging waar ik werkte, is vrijwel geheel opgedoekt of teruggehaald naar het hoofdkantoor aan de andere kant van het kanaal. Ik had het geluk dat mijn baas vond dat het bedrijf niet zonder mij verder kon. Een voortbestaan van het contract in België was echter niet mogelijk vanwege mogelijke juridische complicaties, en een contract direct bij het hoofdkantoor evenmin. Hij heeft me daarom een constructie voorgesteld waarin ik als een soort contractor mijn normale werk kon blijven doen. Op advies van de juridische afdeling zou ik in dienst moeten treden bij een in een derde land gevestigd bedrijf. Hierdoor zou er geen directe juridische band zijn aan te tonen met mijn ’werkgever‘ en bovendien zou de relatie zo buiten de Belgische rechtssfeer blijven.
Mijn manager heeft mij van het begin af aan voorgehouden dat ik na een paar maanden weer normaal op de loonlijst zou komen te staan. Helaas is die periode eerst verlengd tot zes maanden en later tot negen maanden, met als argumentatie dat er nog een aantal formaliteiten moest worden vervuld.
Omdat de einddatum van mijn tijdelijke contract nu weer dichtbij komt, ben ik eens gaan informeren. Tot mijn grote verbazing kreeg ik te horen dat ze me niet meer in dienst kunnen nemen. Mijn directe baas wil me nog steeds niet laten gaan, maar zegt dat het juridisch niet mogelijk is om mij te houden. De HRM-directeur geeft in een e-mail zelfs helemaal geen reden voor de beslissing.
Ik begrijp er niets van. Dat hadden ze dan vorig jaar toch ook wel kunnen bedenken? Nu zit ik met een probleem omdat ik binnen enkele weken een nieuwe baan moet zien te vinden. Mijn ontslagvergoeding heb ik vorig jaar al gehad in de vorm van een uitloopperiode met doorbetaling van loon.
De headhunter antwoordt:
Nu ben ik geen specialist in het Belgische recht, maar ik kan mij eigenlijk niet voorstellen dat dit zich zou verzetten tegen een voortzetting of hervatting van een dienstverband met een medewerker. Ik roep de Vlaamse lezers op zich bij mij te melden indien zij over verhelderende en verklarende inzichten beschikken.
Dit brengt mij bij de vraag: waarom heeft je baas voor deze oplossing gekozen? Waarom deze constructie via een buitenlands bedrijf? Waarom de verlengingen? Waarom de onduidelijkheid en het stilzwijgen van HRM?
Ik denk dat verschillende facties binnen het bedrijf niet op één lijn zaten, om het zwak uit te drukken. Duidelijk is dat je manager ervoor gevochten heeft je te mogen behouden, maar dat hij de strijd heeft verloren. Hij heeft je de constructie aan de hand gedaan, vermoedelijk op advies van HRM. Daar hebben ze aanhoudend gesteld dat er ’juridische‘ bezwaren zijn, terwijl ze in werkelijkheid vinden dat een eenmansafdeling in het buitenland niet in de organisatie past, inefficiënt en duur is en op den duur niet werkt. Misschien hebben ze daar nog wel gelijk in ook, maar waarom zeggen ze dat niet gewoon? Wij Nederlanders zouden daar geen moeite mee hebben, maar flegmatieke Britten blijkbaar wel. Het mag wellicht onsympathiek overkomen, zo is het niet bedoeld, denk ik. Het is wel een beetje klungelig.
Op de keper beschouwd, denk ik dat je blij moet zijn dat aan deze situatie een eind komt. Het is voor jou veel stimulerender om collega‘s om je heen te hebben met wie je dagelijks kunt sparren en samenwerken.
