‘Agile in de echte wereld’ is een reeks artikelen waarin Derk-Jan de Grood de impact van Agile belicht aan de hand van verhalen uit de praktijk. Deze keer: de ervaringen van een oldschool watervaltester in de nieuwe agile wereld.
Donderdagmiddag, een grand café in Dordrecht. Ik heb in het geheim afgesproken met André Keijzer. We hebben een openhartig gesprek over hoe hij het agile werken binnen zijn organisatie ervaart. Zijn relaas leert mij dat niet iedereen even enthousiast is en roept de vraag op hoe organisaties moeten omgaan met die medewerkers bij wie Agile niet lekker past.
André is zo’n professional. Hij heeft zijn werk jaren met plezier gedaan, maar sinds zijn organisatie Scrum is gaan toepassen, voelt hij zich in de knel zitten. ‘In het begin, toen we net met Scrum begonnen, was alles nog leuk en vrijblijvend. Tegenwoordig is het erg strak georganiseerd. Hierdoor verschuift het accent in de organisatie van denken naar doen.’ Vond André eerst zijn uitdaging in het bedenken van een slimme oplossing, tegenwoordig is daar geen tijd meer voor. ‘De sprints zijn kort en hierdoor voegen we per sprint weinig nieuws toe aan het product. Echt niet interessant. Werken volgens Scrum wordt hierdoor een sleur.’
