De University of Michigan wil memristors inzetten voor de ontwikkeling van neuromorfische processoren; chips waarvan de werking gemodelleerd is op de werking van de hersenen. Die moeten geschikt zijn voor allerhande patroonherkenningstaken: beeldverwerking, spraakherkenning, sensorfusie en dergelijke. Met memristors denken de Amerikanen de werking van hersencellen fysiek te kunnen implementeren. Het Darpa-agentschap steekt tot 5,7 miljoen dollar in het project.
Hersencellen verzamelen lading tot het moment waarop een drempelspanning bereikt wordt. Daarna vuren ze een puls af en vallen ze terug naar hun grondtoestand. Met deze pulsen bouwen de aangesloten hersencellen hun lading op. De sterkte van de verbinding tussen de cellen – dus de mate waarin een puls bijdraagt aan de ladingopbouw – bepaalt grotendeels de werking van het neurale netwerk.
De universiteit wil onderzoeken of memristors gebruikt kunnen worden om deze sterkte in te stellen. In eerste instantie gaat het alleen om het onthouden van waarden die extern berekend worden, maar uiteindelijk hoopt de universiteit een architectuur te ontwikkelen waarin deze waarden in het netwerk zelf berekend worden, net als in biologische hersencellen.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
