Embedded Systems Architecture van Tammy Noergaard valt in de categorie verhalen voor in het haardvuur. Het gaat al mis met de proza in het voorwoord: ’We engineers are professionals; you and I know this in our hearts‘ en ’Professional developers will read this book from cover to cover‘. Het laatste impliceert het een en ander als je het boek niet uitleest. Helaas ben ik niet door de 640 pagina‘s heen gekomen.
In het eerste hoofdstuk wordt in anderhalve pagina vier ontwikkelmodellen opgesomd en een diagram gegeven van de stappen die in succesvolle projecten gevolgd zijn. Dit diagram is een ’eigen‘ model dat diverse keren in het boek terugkomt. Het model bevat enkele, maar niet alle stappen van het algemeen bekende V-model met als toevoeging dat bij sommige stappen iteratielussen zijn geschetst. Ik vind het onbegrijpelijk dat de auteur niet de bekende modellen en methodieken noemt. Beter goed gestolen dan slecht zelf bedacht.
Helaas wordt het niveau van het boek niet beter. Hoofdstuk drie gaat over embedded hardware. Noergaard stelt als eerste dat het erg belangrijk is om schema‘s te kunnen lezen. Daar ben ik het helemaal mee eens. Echter als voorbeeld geeft zij een schema dat werkelijk alle regels, normen en logisch verstand tart. Het grootst getekende component van het ontwerp is een BGA/PQFP (?). Gezien de signalen moet dat de CPU zijn, maar welke? Sterker nog: sommige componenten zijn getekend zoals ze eruit zien. Aan logica in signaalstromen is al helemaal niet gedacht.