Voor het bouwen van een elektromechanische controller zijn verschillende methoden voorhanden. Elk van deze heeft echter zijn nadelen, zoals bijvoorbeeld een hoge gevoeligheid voor ruis of onverwachte variaties. UT-promovendus Nguyen Duy Cuong keek of hij die methoden niet kan combineren. Dat blijkt de prestaties, ruisgevoeligheid en robuustheid ten goede te komen.
Controllers zijn onmisbaar bij het aansturen van elektromechanische systemen. Zonder een regellus met feedback zou de positionering al snel grote afwijkingen vertonen. Een regellus vermindert idealiter de invloed van externe verstoringen, verkleint het effect van ruis in de metingen en houdt rekening met variaties en onzekerheden in het gedrag van het systeem.
Maar het kiezen van een regellusalgoritme is niet makkelijk. Er zijn verschillende feedback- en feedforwardmethoden, elk met zijn voordelen en eigenaardigheden. De Proportional Integral Derivative (PID) is een vrij eenvoudig algoritme. Het vergelijkt de gemeten waarden met vooraf ingestelde setpoints en past zijn gedrag daarop aan. Een PID-algoritme ruilt prestaties uit tegen stabiliteit en kan niet tegelijkertijd omgaan met hoge meetruis en veel verstoringen in het proces.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
