Wanneer ik van mijn notitieboekje opkijk, staat een zomers plaatje op mijn netvlies geprojecteerd. Onder een smetteloos blauwe hemel glijden jongemannen op planken over schuimende golven richting een drukbevolkt strand. Het mag duidelijk zijn dat ik me op het moment van schrijven elders bevindt. Het land waar het bankje onder mij aan vastgenageld zit, staat in Nederland bekend als Australië. Het was altijd een droom van me om voet aan wal te zetten down under.
Hoewel Australië en Nederland geografisch gezien behoorlijk van elkaar verwijderd staan, zijn het niet de contrasten maar de symmetrieën die me opvallen. Niet alleen het straatbeeld en de levensstijl maken eenzelfde Westerse indruk, ook de actuele problematiek vertoont markante gelijkenissen. Van de stagnerende economie en het schrijnende bètatekort tot de integratieproblematiek en de hetze rondom terreurdreiging. Ook de bevolkingsopbouw lijkt een replica; multiculturele invloeden en vergrijzing bepalen ook hier de kleuren op straat.
Toch is het hier aan de andere kant van de wereld aangenamer vertoeven. Het klimaat is er een om wekelijks, zo niet dagelijks, over naar huis te schrijven. Verder leert een nadere kijk ons dat de mentaliteit ook een verschilpunt is. De mensen hier zijn vriendelijker, goedgehumeurd en lijken een onbezorgd leven te leiden. En die indruk wordt niet alleen gewekt doordat de Australiërs hier de zinsnede ’no worries, mate‘ onbetwist het vaakst laten vallen. De mensen zijn hier daadwerkelijk meer ontspannen. Ik vermoed dat het sublieme weer en het geïntegreerde strandleven hier ten grondslag aan liggen. ‘s Ochtends voor het werk even met de surfplank naar zee is de normaalste zaak van de wereld.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.