Erik Philippus las het boek ’Management 3.0‘ van Jurgen Appelo en ervoer dat als een feest van herkenning. In dit artikel werkt hij het idee van zelforganisatie verder uit.
Een fundamenteel aspect van het Agile-gedachtegoed is het bevorderen van zelforganisatie in teams. Beslissingen worden collectief genomen, het team past dynamisch de rolverdeling aan, zoekt zelf naar de beste oplossingen en is gezamenlijk verantwoordelijk voor de resultaten. Menig traditioneel ingestelde leidinggevende zal wel even moeten wennen aan het idee dat een Agile-team zelf het werk (en ook zichzelf) organiseert. Ik ben het eens met Jurgen Appelo dat het management in veel organisaties het grootste struikelblok vormt op weg naar een Agile-werkwijze. Tijd om het begrip ’zelforganisatie‘ eens nader onder de loep te nemen.
Zelforganisatie in teams is een spontaan optredend fenomeen: zet een aantal mensen samen in een ruimte, geef ze een doel en de randvoorwaarden en wacht af. Uiteraard leiden vele wegen naar Rome en een manager gaat natuurlijk niet zitten wachten tot een zelforganiserend team uit zichzelf de meest geëigende marsroute kiest. Toch is zelforganisatie een uitermate krachtig instrument om effectieve teams te smeden. De vraag is dus hoe hier optimaal gebruik van te maken. Bovendien doet het bevorderen van zelforganisatie in teams recht aan de Agile-visie dat mensen het voornaamste kapitaal vormen van een organisatie.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
