De language workbench is in opmars. Angelo Hulshout en Pedro Molina zetten op een rijtje waar deze toolsets voor modelgebaseerde ontwikkeling aan moeten voldoen. Aan de hand daarvan kijken ze naar de oplossingen die zijn voortgekomen uit de afgelopen twee Language Workbench Challenges.
De term ’language workbench‘, in 2005 voor het eerste gebruikt door Martin Fowler, slaat op een set van tools om softwaretalen (of domeinspecifieke talen, DSL‘s) te ontwerpen, te implementeren en te gebruiken. Om echt effectief te zijn, moet een dergelijke omgeving maximale ondersteuning bieden voor het testen en experimenteren met programmeertalen en modelleertools, op het snijvlak van programmeren en modelleren. Omdat dit niet triviaal is, is er een heleboel onderzoek en ontwikkeling gaande, met nu al een heel landschap aan meer of minder complete language workbenches als gevolg.
Deze grote diversiteit maakt het steeds moeilijker om de verschillende oplossingen te vergelijken en een keuze te maken. Voor nieuwkomers wordt het bovendien steeds lastiger om te begrijpen wat nu een goede language workbench is. Als steuntje in de rug hebben we de belangrijkste kenmerken in kaart gebracht. Op basis van deze criteria hebben we een matrix gemaakt die de bekendste workbenches tegen elkaar afzet.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
