Onlangs gaf ik weer een system architecting-training. Alle disciplines waren zo‘n beetje aanwezig. Er waren zeer goede discussies. Iedereen deed zijn best zijn eigen achtergrond aan te prijzen, dan wel te verdedigen. Totdat iemand heel snugger opmerkte dat het toch om het ’systeem‘ gaat. Was dit nu juist niet de combinatie van alle disciplines samen? Absoluut waar!
Wikipedia zegt over het begrip systeem: ’Een geheel van elkaar wederzijds beïnvloedende elementen, gericht op het bereiken van een bepaald doel‘. Een systeem is dus meer dan enkel wat software of elektronica. Vaak zit er ook nog een metalen of kunststof framepje omheen. Misschien nog wat mechatronica en bedrading. Of een mooie lens. Kortom, we kunnen wel stellen dat systeemarchitectuur gaat over zaken die disciplines verenigt en ze ook overstijgt.
Of we het nu hebben over een röntgenscanner, een mechanisatielijn voor de productie van lampen, een waferscanner, een hypermoderne platte tv, een bloeddiagnosesysteem of over 3D-technologie. Bij allemaal komen meerdere elkaar beïnvloedende disciplines bij elkaar. Hoe krijg je dit überhaupt allemaal op een lijn? Het is al moeilijk genoeg om binnen een discipline alles strak te krijgen.