Les 1: Een crisis ontstaat door de onwetendheid van een grote groep mensen over de risico‘s die ze lopen.
Een paar maanden geleden, op een mooie zondagmorgen, vloog niet ver van ons dorp een stapel oude computeronderdelen spontaan in brand. De vreemd gekleurde rookzuil, die gelukkig langs ons dorp dreef, was een bezienswaardigheid. Nadat de luchtalarmsirenes hadden geklonken, kwam iedereen naar buiten en begon een gezellige keuvel. Bij het tweede alarmsignaal kwam de koffie. Dat was niet de gewenste reactie. Natuurlijk had de overheid voor de brand een briefje kunnen sturen met de tekst: ’Er ligt een stapel rommel bij het dorp, die bij brand uw gezondheid ernstig zal schaden.‘ Iedereen was binnengebleven met de ramen dicht en vermoedelijk was die stapel rommel er nooit gekomen.
Voor onze financiële wereld geldt hetzelfde. Veel mensen en ambtenaren denken financieel handig te zijn door in IJslandse bankrekeningen, winstverdubbelaars en woekerpolissen te stappen. Elk rendement hoger dan een staatslening draagt echter een reëel extra risico. Met halve waarheden en de welbekende kleine lettertjes worden de risico‘s getemperd totdat ze opeens werkelijkheid worden.