Het tijdperk van het onbereikbare silicium

Elke keer dat ik door de EE Times blader, word ik overdonderd door de aankondiging van de nieuwste chips: draadloze chips met datasnelheden van 1 Gbit/s, radio‘s met meerdere antennes, communicatie op 60 GHz, Mems-gyroscopen, biosensoren, geïntegreerde radars, 3D-camerachips. Mijn fantasie slaat dan op hol en ik begin te dromen van al het moois dat we in de hightech machinebouw hiermee zouden kunnen doen: schone machines die hun uitstoot minimaliseren, flexibele machines die onderling samenwerken en intelligente machines die hun omgeving aanvoelen.

Het is dan ook hard ontwaken als je dit in de praktijk wilt brengen. Zo onderzoekt FMTC al geruime tijd het gebruik van de Wimedia-radiotechnologie voor tijdkritische communicatie in machines. De hoge doorvoersnelheden van Wimedia laten heel korte tijdvertragingen toe en de ultrabrede communicatietechniek komt de robuustheid ten goede. Voor ons tweede generatie platform hebben we een chipleverancier nodig. Bij een tiental bedrijven staan Wimedia-chips te fonkelen op hun websites. Spijtig genoeg zijn ze enkel geïnteresseerd in klanten die onmiddellijk een bestelling van minstens 100 duizend stuks plaatsen.

Vanuit het perspectief van deze bedrijven is dit best begrijpbaar. Ze hebben heel wat geld geïnvesteerd in het ontwerp van een complexe chip en de bijbehorende software, ze hebben dure maskersets moeten bekostigen en zien hun cashpositie steeds dichter naar het rood opschuiven. Met één grote klant de kosten direct terugverdienen is dan ook het ideale scenario.