Op een leeftijd dat ik niet meer bij de jongeren hoor – maar zeker ook niet bij de ouderen – kijk ik met veel plezier naar de generaties voor en achter me. Vooral de verschillende werkstijlen vind ik een interessant fenomeen. Jongeren opgegroeid in het digitale tijdperk leven in een wereld van bits en bytes. Voor de generatie voor mij waren computers, smartphones en internet geen normaal onderdeel van het leven.
Zelf ben ik vanaf mijn twaalfde computerminded. Van Commodore 64 (met cassettebandje), via de Atari 1040ST naar mijn eerste pc in 1990. Internet bestond nog niet, maar inbellen in bulletin boards kon al wel. Rond 1992 kwam ik voor het eerst in aanraking met internet. Via de TU Delft kregen we toestemming om via een 2400-bits-lijntje ons studentenhuis aan te sluiten. Regel voor regel kwam het plaatje binnen via Mosaic. Ik weet het nog als de dag van gisteren.
Nu op mijn vierenveertigste ben ik nog steeds een digital junkie. Zelf programmeren doe ik niet meer (maar ik kan het nog wel) en in mijn vrije tijd zet ik nog weleens een server neer, verzorg ik een database en maak ik websites. Zowel klassiek code kloppen als oo ligt me nog wel, maar mijn functie laat het niet meer toe.
