Start-up Nanosens en het Holst Centrum slaan de handen ineen. De partijen zijn onlangs een verbintenis aangegaan om te gaan werken aan autonome sensoren gebaseerd op nanodraden. Uiterst kleine vetertjes kunnen namelijk prima dienen als basis voor een artificiële ’neus‘ die de meest uiteenlopende moleculen kan ’ruiken‘.
Een spotgoedkope sensor zonder batterij. Dat is het doel van Cees van Rijn, die samen met Hien Duy Tong het bedrijfje Nanosens oprichtte. Ze hopen daarmee hun jarenlange ervaring in de chipfabricage en nanoresearch te verzilveren. Het Zutphense bedrijf fabriceert chips met daarop nanodraadjes die geklemd zitten tussen een source en een drain. De minivetertjes werken als sensor door met een weerstandsverandering te reageren op de aanwezigheid van stofjes in hun omgeving.
’De manier waarop de draadjes op moleculen in de buurt reageren komt door de verhouding tussen oppervlak en volume. Die is dankzij de nanodimensies bijzonder. Een relatief groot deel van de bouwstenen zitten aan het oppervlak.‘ Wetenschappers weten allang dat oppervlakken andere eigenschappen hebben dan bulkmateriaal. Onder het kopje nanotechnologie leren onderzoekers nu steeds beter om die eigenschappen te manipuleren en uit te buiten.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.