Systeembouwers die hun ontwikkeltijd en -kosten willen reduceren, kiezen tegenwoordig vrijwel altijd voor computers-op-modules. Deze bieden onder meer een grotere flexibiliteit en een betere schaalbaarheid. De meest voorkomende standaarden zijn ETX (vastgesteld in 2000), Com Express (2004), XTX (2005) en het meest recente QSeven. Dit artikel bepreekt de ontwikkeling van deze Com-standaarden en vergelijkt ze onderling om de sterke en zwakke kanten te laten zien.
Computers-op-modules (Coms) maken inmiddels deel uit van de gevestigde orde in het X86-gebaseerde embedded-computersegment. Het modulaire concept maakt eenvoudige aanpassing van gestandaardiseerde pc-modules mogelijk voor de meest uiteenlopende eindtoepassingen. Het speciaal geproduceerde dragerbord (carrier board) maakt van een normale pc een oplossing op maat. Vooral door de kleine afmetingen en het grote aantal beschikbare interfaces is de module het ideale rekenhart voor talloze industriële toepassingen.
Het is inmiddels acht jaar geleden dat de eerste embedded pc met een modulaire indeling het licht zag. De gebruikte indeling, of vormfactor, droeg de naam Embedded Technology Extended (ETX) en was afgeleid van een Pentium-platform met PCI Isa en bestaande I/O-interfaces. Vandaag de dag voldoet deze standaard echter niet meer. De huidige chipsets en veeleisende toepassingen leggen de lat hoger.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
