Seagate heeft een manier gevonden om traditionele harddisktechnologie nog een paar jaar te rekken. Met een laserpuls verwarmen de Amerikanen een gebiedje van enkele tientallen nanometers, waardoor het tijdelijk beschrijfbaar wordt. Wanneer het is afgekoeld, zit de zojuist geschreven bit ’ingevroren‘. Daarmee krijgt magnetische opslagtechnologie nog hogere dichtheden tot haar beschikking en moet haar gedoodverfde opvolger, flash, nog even wachten.
Een harddisk bestaat uit een of meerdere ronddraaiende schrijven voorzien van een magnetische coating. Kleine domeintjes slaan informatie op in de magnetisatierichting, die de schrijfkop manipuleert met een ’elektromagneet‘. Deze magnetische ’korreltjes‘ worden echter onstabiel naarmate ze kleiner worden. Er zijn wel stabielere materialen, maar die waren dan weer nauwelijks te beschrijven. Vandaar Seagates strategie om de schrijfoperatie te vergemakkelijken. Warme korreltjes draaien hun magnetisatierichting veel makkelijk om dan koude.
Het belangrijkste probleem dat de harddiskfabrikant moest oplossen, was de focussering van de laserpuls. Met conventionele optica is het onmogelijk een doel van grofweg vijftig nanometer te raken. Daarom gebruiken de Amerikanen zogenaamde optische antennes, waarmee ze de diffractielimiet omzeilen. In Nature Photonics beschrijven Seagate-onderzoekers hoe ze daarmee betrouwbaar informatie kunnen opslaan op een conventionele harddisk waaraan alleen optica is toegevoegd.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
