Zowel de nationale als de Europese overheid experimenteert volop met nieuwe subsidievormen. Het moet beter en anders. Vernieuwingen als Vroegefasefinanciering, SME Instrument en Fast Track to Innovation vliegen ons om de oren. Maar zijn het realistische middelen waarop bedrijven kunnen bouwen, vraagt Erwin Onderdijk van Hezelburcht zich af.
Laten we maar met de deur in huis vallen: er is vaak een verschil tussen de verwachtingen van ondernemingen ten aanzien van subsidies en wat deze echt kunnen brengen. Dit geldt zeker voor start-ups en nieuwe disruptieve innovatieprojecten. Ondernemers willen vooruit met een idee en zoeken cashflow voor de moeilijkste fase van hun project, de beruchte vallei des doods tussen R&D-resultaten en marktintroductie. Subsidieverstrekkers delen echter niet zomaar geld uit: ze maken onderscheid tussen allerlei soorten R&D, fases binnen R&D en kostensoorten, nemen de tijd voor beoordeling en moeten rekening houden met zaken als staatssteun en restwaarde van gesubsidieerde middelen. Zo is wel het nodige aan onbegrip, misverstanden en vooroordelen over subsidies uit het verleden te verklaren. Breken de nieuwe subsidies van vandaag hiermee en kun je als ondernemer rekenen op wezenlijke financiering juist tijdens die moeilijkste fase?
De meest in het oog springende subsidie waar veel mkb’ers momenteel verlekkerd naar kijken, is het nieuwe SME Instrument van de EU. Veel subsidie, individueel toegankelijk en voor vrijwel elk technologiedomein met mogelijkheden van haalbaarheidsstudies tot miljoenenpilots. Dit is wat ondernemers willen; het past precies in de geldslurpende vallei des doods. Gecombineerd met de baten uit fiscale innovatieregelingen, zoals WBSO en RDA, zou je bijna zonder privaat vermogen aan de slag kunnen.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
