Het idee om zorg en geneeskunde aan internet te koppelen, wint snel aan populariteit en neemt al hypeachtige proporties aan. De praktijkresultaten zijn echter lang niet altijd positief. Ontwikkeling van dergelijke systemen vereist een lange adem.
Tijdens conferenties, in de bladen, op internet: als het combineren van technologie met zorg en geneeskunst ter sprake komt, valt al heel snel de term ’e-health‘ het combineren van zorg met internet – of tegenwoordig ’m-health‘, voor mobiele toepassingen. Nu iedereen ogenschijnlijk constant met elkaar verbonden is, moet de zorg daar maar eens in meegaan, zo is de gedachte. Met uiteraard gouden bergen in het vooruitzicht voor de kwaliteit en kosten.
E-health en m-health omvatten een allegaartje van toepassingen, eigenlijk alles dat draait om zorg op afstand via internet en andere communicatiemiddelen. Een consult via videoconferencing of e-mail zou de stap naar een arts kleiner maken, zodat de intensiteit van de zorg omhoog kan. Als weegschaal en bloeddrukmeter steeds hun waarden doorgeven aan het ziekenhuis, worden langetermijntrends voor de arts inzichtelijk en kan de patiënt niet vergeten een meting op te schrijven. Via de smartphone kan een patiënt een dagelijks vragenlijstje beantwoorden over zijn aandoening. Medici zouden informatie kunnen uitwisselen over een moeilijk geval en digitaal over elkaars schouder kunnen meekijken tijdens een ingreep. Nederland als internetland doet volop mee in de exploratie van dit landschap.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
