Nanobuisjes die in de actieve laag van een organische zonnecel ’prikken‘, verhogen het rendement, schrijven Taiwanese onderzoekers in het chemische vaktijdschrift Angewandte Chemie. Het spijkerbed op nanoschaal biedt elektronen een gemakkelijke weg naar de elektrode, zodat recombinatie met gaten wordt gereduceerd. In het lab haalt de zonnecel een rendement van 7,3 procent.
In een zonnecel is het zaak de elektron-gat-paren die ontstaan door invallend licht zo snel mogelijk te scheiden en de beide deeltjes in ’tegenovergestelde‘ richting af te voeren. Een bewezen strategie om dit te bewerkstelligen is om het donor-materiaal (dat het elektron genereert uit een foton) goed te mengen met het acceptormateriaal (dat het elektron overneemt en afvoert). Zodoende wordt de afstand die het elektron moet afleggen geminimaliseerd.
Nadeel is echter dat het in het materiaalmengsel nogal een rommeltje is en elektronen en gaten dientengevolge een wanordelijk pad moeten afleggen. Daarom kunnen ze elkaar toch nog relatief makkelijk tegenkomen. Ordelijke grensvlakken zijn daarom de volgende logische stap. Dat valt echter niet mee, want mengen op moleculair niveau blijft een voorwaarde.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
