Draadloze sensornetwerken kunnen helpen om de gesteldheid te monitoren van kritische infrastructurele objecten zoals bruggen en tunnels. De nodes moeten dan wel levenslang doen met één energiecel. Binnen het Europese Genesi-project werkt de UT momenteel met bedrijven en andere onderzoeksinstellingen samen om die barrière weg te nemen.
Bij de controle van de fysieke gesteldheid van gebouwen komt vandaag de dag maar weinig techniek te pas. Bouwprofessionals lopen erdoorheen, doen een paar metingen en kijken of ze scheurtjes zien. Omdat het mensenwerk is, is er een grote kans op fouten. In het verleden zijn dergelijke methodes ook meermaals onvoldoende effectief gebleken. Lichte naschokken na de aardbeving in L‘Aquila in 2009 werden bijvoorbeeld niet opgemerkt, waardoor gebouwen verzwakt raakten. Het aanbrengen van sensoren in bouwstellingen kan een oplossing zijn voor het probleem. Met meetgegevens kan dan worden gekeken of er opvallend veel druk staat op een gebouw en kan de constructie tijdig worden geïnspecteerd.
De huidige sensortechniek is over het algemeen echter niet geschikt voor deze taak. De gevraagde precisie maakt de sensoren erg duur, waardoor ze niet in groten getale worden ingezet. Bijgevolg liggen de meetpunten vaak ver uit elkaar en wordt een groot deel van de constructie niet gemonitord. Bovendien verbruiken de nodes betrekkelijk veel stroom. Sensorsystemen worden daarom maar korte tijd ingezet en alleen gebruikt bij een vermoeden dat er iets aan de hand is.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
