Vorige maand was een Engelse collega van me een paar dagen in Nederland. We hadden afgesproken in Café Americain. Onder het genot van een goede kop koffie wisselden we onze projectervaringen uit en vertelden we elkaar enthousiast over onze bezigheden. Als snel kwamen tot de kern: agile versus methodisch testen.
Praktische invullingen voor effectieve teststrategieën: het is een terugkerend thema. Als ik een testaanpak opstel volgens het boekje, dan voer ik een risicoanalyse uit en bepaal ik welke kwaliteitsattributen ik wil testen. Ik definieer testsoorten en ken misschien zelfs wel testontwerptechnieken toe aan de verschillende systeemonderdelen.
Common practice bij ons bedrijf is dat we een interactieve Prima-workshop houden. Het resultaat is een risicoanalyse die alle belanghebbenden betrekt en zorgt voor een collectief draagvlak voor die punten die belangrijk zijn om te testen. Maar werkt dit wel? Levert dit echt de resultaten op die we als tester najagen? Ik denk: vaak wel, maar zeker niet altijd.
