M.K. vraagt:
Ik ben bedrijfsleider bij een detacheringsbureau en heb nu een afdeling van zo‘n veertig man onder me. Na jaren trouwe dienst voel ik me nu geschoffeerd door mijn baas. Wat is het geval? Het zal u niet verbazen dat ons bedrijf het moeilijk heeft in deze crisis. Onze klanten hebben sinds eind vorig jaar veel ingehuurde krachten naar huis gestuurd en nieuwe opdrachten zijn sindsdien grotendeels uitgebleven. Mijn groep draait daardoor veel minder omzet dan voorgaande jaren. In april van dit jaar riep de directie me ter verantwoording. Ze wilden niets horen van mijn betoog dat de tegenvallende resultaten op het conto van de crisis moeten worden geschreven. Zonder pardon kreeg ik de schuld in mijn schoenen geschoven. Ze dreigden zelfs met mijn ontslag wegens disfunctioneren. Ik voelde me niet netjes behandeld, zult u begrijpen. De omzet van het moederbedrijf was nota bene nog veel sterker gedaald, maar daar namen ze zelf opmerkelijk genoeg niet de verantwoordelijkheid voor.
Nu de markt voorzichtig weer een beetje aantrekt, doet de directie ineens weer poeslief. Ze hebben me al diverse schouderklopjes gegeven, maar ik zit met een gigantisch motivatieprobleem. Ik wil niet werken voor een bedrijf dat zo asociaal met zijn mensen omgaat. Ik denk erover zelf op te stappen. Vindt u dat ik overdrijf?
De headhunter antwoordt:
Het kost mij erg veel energie om een verklaring te vinden voor de handelwijze van je management waardoor je meer begrip voor hun positie zou kunnen krijgen. Natuurlijk, de omzetdaling was heel vervelend voor hen, en ja, ze hadden het moeilijk. Maar juist door de rol die jij hebt bij het bedrijf, en vanwege het feit dat zij zoveel aan jou te danken hebben, komt deze benadering buitengewoon onsympathiek over. Iedereen weet dat de crisis niet is veroorzaakt door een paar ingenieurs in Oost-Nederland, en al helemaal niet door jou. Dat je motivatie hierdoor een deuk heeft opgelopen, is zeer begrijpelijk.
Wat nu te doen? Hiervoor zul je toch echt bij jezelf te rade moeten gaan. In het verleden heb je een eigen detacheringsbureau gehad. Dit is een mooi moment om dat weer op te pakken. Je weet immers hoe je zoiets moet aanpakken. Je hebt geen concurrentie- of relatiebeding, dus wat let je?
Ook zou je je kunnen afvragen of het niet eens tijd is iets anders te gaan doen dan detachering. Met jouw achtergrond als ingenieur en met jouw commerciële vaardigheden en people skills zijn er veel meer mogelijkheden dan het gebied waartoe je je tot dusverre hebt beperkt. Je zou naar mijn mening ook zeker in staat moeten zijn een bedrijf te leiden in de technische dienstverlening dat niet alleen mensen uitleent maar dat in eigen beheer engineeringactiviteiten ontplooit voor klanten en producten ontwikkelt. Bij een relatie zijn ze vanwege de leeftijd van de huidige directie op zoek naar een opvolger. Het is een zware functie, waarin je na een inwerkperiode verantwoordelijk wordt voor tachtig medewerkers. Ik weet dat je je hand daar niet voor omdraait. Wat vind je van zo‘n uitdaging?
Misschien komt die hele affaire met je directie voor jou wel juist op het goede moment. Je realiseert je daardoor op tijd dat het moment is gekomen om je bakens te verzetten en een stap vooruit te doen. Stof genoeg tot nadenken, dunkt me. Nu ligt de bal weer bij jou.
