J.B. vraagt:
Ik ben gepromoveerd fysicus en heb de Amerikaanse nationaliteit. Nadat ik enkele jaren voor een internationale onderneming had gewerkt in de VS, bood het bedrijf mij een promotiekans bij zijn vestiging in Oost-Nederland. Met mijn gezin ben ik toen naar hier verhuisd. Het leven beviel ons zo goed dat wij besloten langere tijd te blijven.
Toen ik in totaal meer dan tien jaar in dienst was bij het concern, was ik toe aan een nieuwe uitdaging. Deze vond ik bij een semi-overheidsinstelling voor wetenschappelijk onderzoek in de Randstad, waar ik nu al weer een klein jaar werk en woon. Ook mijn partner heeft hier een boeiende baan kunnen vinden, wat moeilijk voor haar was in het oosten des lands. Voor mijn baan moest ik weliswaar een flinke stap terug doen in salaris, maar op inhoudelijk gebied was dit dermate interessant dat ik daar voorrang aan gaf. Bovendien zijn de secundaire voorwaarden prima en wordt er na mijn eerste jaar nogmaals over contract en arbeidsvoorwaarden gesproken.
Deze onderhandelingen staan nu voor de deur en mijn vraag aan u is of mijn huidige salaris naar uw mening wel marktconform is? Ik verdiende in mijn vorige baan bijna 25 procent meer, terwijl dat in het oosten van het land was en ik lagere woonlasten had. Word ik misschien benadeeld? De baan en de organisatie bevallen me verder uitstekend, maar uw mening kan mij helpen.
De headhunter antwoordt:
In de industrie waarin jij hebt gewerkt, geven enkele grote spelers in het oosten en zuiden van het land de toon aan. Door hun grootte bepalen zij min of meer de salarissen in de branche. Je loon bij je vorige werkgever is dan ook volledig marktconform.
De specialismen uit jouw branche zijn echter ook gewild bij enkele onderzoeksinstituten die gevestigd zijn in de Randstad, en daar zijn de salarissen een stuk lager dan in de industrie. Deze instituten zijn voor een groot deel afhankelijk van overheidsgelden en volgen een semipublieke cao, die niet kan concurreren met het bedrijfsleven. Weliswaar zijn de secundaire arbeidsvoorwaarden uitstekend, de primaire lopen landelijk 15 tot 20 procent achter. Deze instituten moeten het op de arbeidsmarkt met name hebben van het inhoudelijk interessante werk dat zij bieden en het aangename intellectuele en wetenschappelijke klimaat.
Wanneer ik jou goed beluister was ook jij hiervan gecharmeerd, waardoor je de aanbieding destijds hebt geaccepteerd. Nu je je echter bewust bent geworden van het kostenniveau in de Randstad, zoek je een weg om iets van de ’schade‘ te herstellen. Begrijpelijk, maar hoe pak je het aan? Wat je het beste zou kunnen doen, is met je groepshoofd gaan praten en hem vertellen dat je de kosten in de Randstad verkeerd hebt ingeschat bij je indiensttreding destijds. Je kunt hem gewoon vragen of hij mogelijkheden ziet om je hoger in te schalen of extra periodieken te geven.
Wellicht is er een zogenaamde marktwaarde- of schaarstetoeslag binnen jouw organisatie. Dit soort toeslagen wordt vaak toegekend aan individuele werknemers die over schaarse capaciteiten beschikken waaraan op dat moment behoefte bestaat. Organisaties geven alleen die medewerkers dan een extraatje en kunnen dit weer intrekken, afbouwen of omzetten in periodieken als de schaarste voorbij is. Achteruitgang in inkomen leidt echter altijd tot onvrede, hoe goed en duidelijk de afspraken vooraf ook zijn geweest. Om deze reden gaan organisaties vaak voorzichtig met dit arbeidsvoorwaardelijke element om.
Ten slotte zal de toepassing van de 30-procentregel, de belastingkorting voor kenniswerkers, je netto-inkomen net datgene geven waar je naar op zoek bent.
