In 2003 startten ASML, Esi, het CWI, de TUE en de UT een project om bestaande softwarecode beheersbaarder te maken. Met name het spanningsveld tussen modulaire en systeembrede code kwam aan bod. Halverwege het project breidde dit uit met onderzoek naar modelgebaseerd ontwerpen. Ook de TU Delft kwam er in deze periode bij. De partijen blikken tevreden terug. Tijdens een symposium op 18 december maakten ze de balans op.
In navolging van Tangram is er opnieuw een samenwerking tussen ASML en het Embedded Systems Institute (Esi) op haar einde gelopen. Ook het project Idiom Design for Embedded Applications on Large Scale (Ideals) gebruikte de embedded software van de lithomachinebouwer als proeftuin voor zijn academische onderzoek. En wederom met succes. ’Ik denk dat de academische partners er een 8 of 9 aan zouden geven en ASML een 7‘, zegt Frans Beenker van Esi. Remco van Engelen, projectleider bij ASML, ziet het ook zo. ’Een gedeelte van het werk is duidelijk geland binnen ASML.‘ Een aantal andere onderwerpen bleek lastiger te vertalen naar een industriële omgeving. Naast het omarmen van de Ideals-tools en -methodes zullen er drie promovendi met een doctorsgraad naar huis kunnen.
Ideals startte in de zomer van 2003, met 1,7 miljoen euro subsidie van Economische Zaken. Naast ASML en Esi waren de universiteiten in Eindhoven en Enschede en het Centrum voor Wiskunde en Informatica betrokken. Halverwege het project kwam daar ook de Delftse TU bij. Het project richtte zich niet direct op verbeterde functionaliteit van de programmacode, maar op de beheersbaarheid. Van bestaande code welteverstaan. Met het aantal coderegels in opeenvolgende softwareversies zwelt ook de problematiek rond het beheersen ervan. Methodes en tools om hier meer grip op te krijgen, zijn dus zeer welkom.
This article is exclusively available to premium members of Bits&Chips. Already a premium member? Please log in. Not yet a premium member? Become one for just €20 for the first year and enjoy all the benefits.
