Onderzoekers van de Universiteit Twente hebben een solide theoretische basis weten te geven aan het ontwerp van akoestische reflectoren in bulk acoustic wave-resonatoren die worden gebruikt in BAW-filters. Deze ’lekken‘ energie als ze niet de juiste lagenstructuur hebben, en die opbouw is moeilijk te voorspellen zonder theoretisch model.
Hand in hand met de opkomst van mobiele-communicatietechnologie steeg de behoefte aan elektronische filters die opereren in het gebied van enkele gigahertzen. Filters gebaseerd op akoestische golven zijn daarvoor een interessante optie omdat de akoestische golflengte ordegroottes kleiner is dan de elektromagnetische. Dat maakt devices van aanzienlijk kleinere fysische dimensies mogelijk. De eerste akoestische filters die in mobieltjes werden gebruikt, de surface acoustic wave-filters (SAW-filters), zijn echter moeilijk te produceren en slechts te gebruiken in een beperkt frequentiegebied. Diverse halfgeleiderfabrikanten startten daarom enkele jaren geleden R&D-projecten om de SAW‘s te vervangen door beter presterende BAW-filters.
Onder deze bedrijven was NXP, dat in 2007 bij de Twentse onderzoeksgroep Semiconductor Components van Jurriaan Schmitz aanklopte met een voorstel tot samenwerking in het kader van het Memsland-project. De twee kampen sloegen de handen ineen en de Indiase promovenda Sumy Jose ging onder begeleiding van universitair docent Ray Hueting aan de slag. Niet lang daarna, in oktober 2008, kondigde topman Frans van Houten een grootscheepse reorganisatie aan, waarbij het project aan NXP-zijde sneuvelde – bij de universiteit ging het promotieonderzoek natuurlijk gewoon door, met steun op persoonlijke titel van NXP-onderzoeker André Jansman. Overigens trokken wel meer bedrijven in die periode hun handen af van de materie, maar niet allemaal. Tegenwoordig worden verschillende soorten BAW-filters in hoge volumes toegepast in mobieltjes en andere communicatietechnologie, maar ook in medische apparatuur.

