STW heeft een project goedgekeurd van Astron, de TU Delft, de Universiteit Twente en zes bedrijven om een netwerk van kleine satellietjes in een baan rond de maan te brengen. ’Eindelijk weer eens een ruimtevaartproject onder Nederlandse regie.‘
Astronomen noemen het de Dark Ages, de periode tussen ongeveer 400 duizend en 400 miljoen jaar na de Big Bang. Telescopen vangen nog steeds de nagloei van dit spectaculaire begin van het heelal op, net als signalen van de eerste sterren 400 miljoen jaar later, maar daartussenin is het muisstil. Nog nooit heeft iemand een signaal uit deze peutertijd van het universum ontvangen. Vanzelfsprekend staan ruimtevaartingenieurs te springen om als eerste dat plaatje te kieken.
Vanaf de aarde gaat dat in ieder geval niet lukken. Het gaat om in het rood verschoven radiogolven afkomstig van waterstof, dat het heelal in de Dark Ages waarschijnlijk domineerde. Deze laagfrequente straling met een frequentie van minder dan 30 MHz komt niet door de ionosfeer van de aarde. Onder de 10 MHz wordt hij zelfs helemaal tegengehouden. Bovendien zijn er ook nog andere storingsbronnen, zoals oprispingen van de zon en signalen die door menselijk toedoen tot stand zijn gekomen. Radiotelescopen op aarde, zoals het Lofar-sensornetwerk in Drenthe en aanpalende regio‘s, kijken daarom naar het deel van het spectrum van 30 tot 240 MHz.


